|
سکوتم را نشنیده گرفتی
|
||
|
اینجا شعرهای مرا می خوانید ، حضورتان را مي ستايم ! |
دنیاست گره خورده به افتادن سیبی
دنیای من و توست عجب چیز غریبی
هی درد پس از درد پس از درد رسیده است
بر شانه ام افتاده کنون کوه عجیبی
هر زخم که خوردیم نفس های خودی داشت
عیسی شده از مکر رفیقان به صلیبی
هرچند پس از هر چه فراز است نشیبی ست
با پای شکسته چه فرازی چه نشیبی؟
گفتند سرابی تو ولی با همه اینها
ای کاش تو ای عشق مرا هم بفریبی
امیر نظام دوست، بیرجند
|+|
نوشته شده در سه شنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۵ساعت توسط امیر نظام دوست
|
درباره وبلاگ
و هميشه سبز چون كاجهايش .
خرده هوشي دارم ، سر سوزن ذوقي !
از اينكه اينجا مي آييد و مي خوانيد متشكرم .
مخلص كلام اينكه :
من شعر نمي دانم
شاعر نيستم
فقط براي دلتنگي هايم
لالايي مي خوانم
تا خوابشان ببرد !
و با تنهايي ام زمزمه مي كنم
تا احساس تنهايي نكند !
منوی اصلی
نوشته های پیشین
پیوندها
|